هیچ وقت نفهمیدم چگونه  می توان جاری شد در بودن...

در انتهای بی وزنی.

و غرق شد در موسیقی...در مو سیقي بودن.

.

.

.

همیشه فکر کرده ام آواها از برکتی عظیم منشاء می گیرند.

این بار هم موسیقی در من جاری میشود و من باز هم می مانم ٬در درک آنچه می فهمم.

هیچ چیز سخت تر از آن نیست که چیزی درونت مدام بخواهد بگوید ٬ اما ......نتواند.

...کسی می داند آوای کائنات را؟؟؟